1 شوال :
1- عید فطر 2- مرگ عمرو بن عاص
حدیث روز
امروز روزی است که خداوند آن را برای شما عید قرار داد و شما را نیز شایسته آن ساخت ، پس به یاد خدا باشید تا او نیز به یاد شما باشد و او را بخوانید تا خواسته هایتان را اجابت کند.
امام علی(ع)
1- عید فطر
اول ماه شوال روز عید فطر است. قبل از نماز عید خوردن مقداری از تربت سیدالشهداء(ع) و نیز زیارت آن حضرت مستحب است.
2- مرگ عمرو بن عاص
در سال 41 هجری عمرو بن عاص خبیث در سن 90 سالگی به درک واصل شد.
***
2 شوال
حدیث روز
به احترام پدر و معلّمت از جای برخیز، گرچه فرمان روا باشی. امام علی(ع)
غررالحکم و درر الکلم ج2341
***
3 شوال:
1- قتل متوکل عباسی
حدیث روز
بر شما باد به نماز شب! اگر چه یک رکعت باشد ، زیرا نماز شب انسان را از گناه باز می دارد و خشم پروردگار را (نسبت به انسان) خاموش می کند و سوزش آتش را در قیامت از انسان دفع می کند . رسول الله(ص)کنزالعمال 7/791
قتل متوکل عباسی
در سال 247 هجری در شب چهارشنبه متوکل عباس ملعون، به دستور فرزندش به قتل رسید. مدت خلافت او 14 سال و ده ماه و عمرش 41 سال بود.
***
4 شوال:
1- جنگ حنین
حدیث روز
خداوند در روز قیامت چهار کس را به دیده لطف می نگرد و آن را از گناه پاک می گرداند: کسی که اندوهناکی را از اندوه و گرفتاری نجات دهد. کسی که بنده مؤمنی را آزاد کند، کسی که بی زنی را زن دهد و کسی که حج نکرده ای را به زیارت خانه خدا فرستد.
رسول الله(ص)، تنبیه الخواطر 2/109
جنگ حنین
در این روز در سال 8 هجری بعد از 15 روز از فتح مکه، غزوه ی حنین به وقوع پیوست. تعداد لشکر اسلام 12 هزار نفر از مکه و ده هزار نفر از مدینه بودند. در این جنگ چهار نفر شهید شدند، و تعداد مقتولین از کفار را بیشتر از 300 نفر نوشته اند. یکی از موارد فرار ابوبکر و عمر در همین جنگ بوده است.
***
5 شوال:
1- حرکت به سوی جنگ صفین 2- ورود حضرت مسلم(ع) به کوفه
حدیث روز
خوشا به حال کسی که معاد را به یاد آورد و برای حساب کار کرد و به اندازه ی نیاز قناعت نمود و از خدا راضی و خشنود بود.
امام علی، نهج البلاغه کلمات قصاب 44
1- حرکت به سوی جنگ صفین
در سال 36 هجری در چنین روزی امیرالمؤمنین(ع) برای رفتن به صفین آماده شدند؛ و ابومسعود عقبة بن عامر انصاری را در کوفه جانشین خویش قرار دادند.
2- ورود حضرت مسلم(ع) به کوفه
در سال 60 هجری در چنین روزی حضرت مسلم(ع) وارد کوفه شدند. مردم کوفه به خدمتش شتافتند، و نامه ی امام حسین(ع) را استماع کردند و هیجده هزار نفر با آن حضرت بیعت کردند. حضرت مسلم(ع) نامه ای به امام حسین(ع) نوشت و بیعت کوفیان را اطلاع داد، و تشریف فرمایی آن حضرت را به کوفه خواستار شد.
***
6 شوال
حدیث روز
در نهان از خدا شرم کنید همچنان که در آشکار از مردم شرم دارید.
امام کاظم(ع)، تحف العقول ص 394
***
7 شوال:
حدیث روز
رسول خدا(ص) فرمود: به زیادی نماز و روزه و حج و کارهای نیک و مناجات شبانه آنها ننگرید بلکه به صداقت و راستگویی و امانت داری آنان بنگرید.
الامام الرضا(ع)، عیون الاخبار 2/75
***
8 شوال:
1- ویرانی قبور ائمه بقیع(ع) 2- جنگ حمراء الاسد
حدیث روز
هر امامی عهد و میثاقی بر دوستان و پیروانش دارد و بی شک یکی از اعمالی که نشان وفاداری کامل به عهد و ادای نیک آن است، زیارت آرامگاه آنان است. پس هر کس با رغبت و اعتقاد به آنچه مطلوب ایشان است آنان را زیارت کند، امامان در روز قیامت شفیع ایشان خواهند بود.
امام الرضا(ع)، البحار 100/116
1- ویرانی قبور ائمه بقیع(ع) :
در این روز در سال 1344 هجری قبور ائمه بقیع(ع) و نیز قبر حضرت در اُحد به دست وهابیون تخریب شد.
2- جنگ حمراء الاسد
در این روز در سال 3 هجری جنگ حمراء الاسد اتفاق افتاد. «حمراء الاسد» نام مکانی در اطراف مدینه است.
***
9 شوال:
حدیث روز
از آنان مباش که پند سودشان ندهد جز با بسیار آزردن، که خردمند پند به ادب گیرد و چهار پا با تازیانه خوردن، اندوه ها را که به تو روی آرد با دل نهادن بر شکیبایی و یقین نیکو، از خود دور گردان.
امام علی (ع) نهج البلاغه نامه 31
***
10 شوال:
حدیث روز
اعتدال و میانه روی را خداوند عزوجل دوست دارد و اسراف و زیاده روی را دشمن ؛ حتی اگر دور انداختن هسته خرمایی باشد که قابل استفاده است و یا دور ریختن زیادی آبی که نوشیده ای .
امام صادق(ع) الخصال 1/10
***
11شوال :
حدیث روز
هر که سه خصلت داشته باشد ایمانش کامل است : هنگام خشم از جاده حق بیرون نرود ، وقت خشنودی به باطل نگراید ، و در حال قدرت گذشت کند.
امام صادق(ع)، تحف العقول 324
***
12شوال:
حدیث روز
دانشمندان وارث پیامبرانند، اهل آسمانها آنها را دوست می دارند و ماهیان دریا پس از مرگ تا روز قیامت برایشان درخواست آمرزش می کنند.
رسول الله(ص)، کنزالعمال 10/135 ح28679
***
13 شوال :
حدیث روز
هر کس دانش آموزد و آن را به کار بندد و برای خدا به دیگران بیاموزد در ملکوت آسمانها به بزرگی یاد گردد و گفته شود: برای خدا دانش فرا گرفت و برای خدا به دیگران آموخت.
امام صادق(ع)، الکافی 1/35
***
14 شوال :
1- مرگ عبدالملک بن مروان
حدیث روز
از کسی که بر او خشم کرده ای انتظار صفا نداشته باش و از کسی که به او مکر ورزیدی، وفاداری مطلب و خیرخواهی را از کسی که به او بدگمانی انتظار مبر، زیرا قلب دیگران نسبت به تو همچون قلب تو نسبت به آنهاست.
امام هادی (ع) البحار 78/370
مرگ عبدالملک بن مروان
در سال 86 هجری عبدالملک بن مروان سفاک بخیل، در دمشق به هلاکت رسید. این در حالی بود که 21 سال و 6 ماه خلافت را غصب کرده بود.
***
15 شوال:
1- جنگ احد و شهادت حضرت حمزه(ع) در جنگ احد 2- ردالشمس 3- جنگ بنی قینقاع 4- وفات حضرت عبدالعظیم حسنی(ع)
حدیث روز : هیچ روزی به اندازه (جنگ) احد بر رسول خدا (ص) سخت نگذشت چه در آن روز عموی گرامی آن حضرت حمزه بن عبدالمطلب شیرخدا و شیر رسول خدا به شهادت رسید .
امام سجاد (ع) البحار44/298
1- جنگ احد و شهادت حضرت حمزه(ع) در جنگ احد
در سال 3 هجری در روز جنگ احد، حضرت حمزه سیدالشهداء و 69 نفر از مسلمانان به شهادت رسیدند. بعضی جنگ احد را در 17 شوال نقل کرده اند.
در این جنگ مسلمانان هزار نفر بودند که نوشته ی عده ای سیصد نفر در بین راه برگشتند، و برای جنگ 700 نفر باقی ماند. کفار 3000 نفر بودند، و 2000 نفر و 4000 نفر و 5000 نفر هم گفته اند. تعداد کشته های کفّار 22 یا 23 یا 28 نفر، و تعداد شهدا 70 نفر بود. در این روز دندان و پیشانی پیامبر(ص) را شکستند.
شهادت حضرت حمزه(ع)
در این روز حضرت حمزة بن عبدالمطلب(ع) عموی پیامبر(ص) به شهادت رسید. آن حضرت برادر رضاعی پیامبر(ص) بود، چون هر دو بزرگوار از زنی به نام ثوبیه شیر خورده بودند.
آن حضرت مردی شجاع و با هیبت بود و در این جنگ به دست وحشی و به دستور هند همسر ابوسفیان کشه شد. هند به خاطر کشته شدن پدر و برادر و عمویش در جنگ بدر، ابتدا قصد نبش قبر مادر پیامبر(ص) را داشت، ولی کفار قریش از ترس نبش قبور امواتشان مانع شدند. این بود که او وحشی را با وعده هایی به کشتن پیامبر(ص) یا علی مرتضی(ع) و یا حمزه(ع) تحریک کرد. وحشی گفت: «از کشتن پیامبر(ص) و پسر عمویش علی(ع) عاجزم، ولی برای کشتن حمزه کمین می کنم».
او در میدان جنگ با نیزه ای بر سینه و شکم مبارک آن حضرت زد و آن حضرت را شهید کرد. وقتی خبر به هند دادند، آن خبیث دستور داد سینه ی آن حضرت را بشکافد و جگر مبارک آن حضرت را بیرون آورد. وقتی خواست به جگر حمزه دندان بزند، دندانهایش کارگر نشد. همچنین هند با خنجری گوشها، بینی و... آن حضرت را جدا کرد و به گردن انداخت.
پیامبر(ص) هنگامی که حمزه را با آن وضع دیدند، گریستند و عبای مبارک را روی او کشیدند که خواهرش صفیه او را به آن حال نبیند و فرمودند: «یا عم رسول الله و اسد الله و اسد رسوله ... یا فاعل الخیرات، کاشف البریات...».
امیرالمؤمنین(ع) و فاطمه زهرا(س) و صفیه و دیگران بر آن حضرت گریستند. پیامبر بر بدن مبارک آن حضرت نماز خوانده و او را در اُحد دفن نمودند. بعد از چهل سال که معاویه خواست نهری از اُحد عبور دهد با قبر حضرت حمزه برخورد نمود و سر بیلها به پای حمزه رسید و فوراً خون جاری شد!
امام رضا(ع) به نقل از رسول خدا(ص) فرمودند: «بهترین برادران من علی(ع) و بهترین عموهای من حمزه(ع) است».
جان نثار مصطفی
تا به وصف حمزه بگشایم زبان
می سزد گردد سرا پایم زبان
حمزه یعنی شیرشیران احد
خشم و فریاد دلیران احد
حمزه یعنی یک جهان صدق وصفا
حمزه یعنی جان نثار مصطفی
این شنیدم هند از خشم و غضب
کرد وحشی را به نزد خود طلب
گفت در این جنگ باشد کام من
تشنه ی خون یکی از این سه تن
یا محمد را به تیغ خشم زن
یا علی یا حمزه را از پا فکن
دید آن ناپاک در حین قتال
قتل احمد یا علی باشد محال
تاخت هر سو در صف میدان جنگ
کرد قصد جان حمزه بی درنگ
حمله کرد از راه نا مردی ز پشت
شیر شیران را به ضرب نیزه کشت
آن خروشان شیر ختم المرسلین
پیکرش چون کوه شد نقش زمین
هند با خشم و غضب سویش شتافت
پهلویش را از دم خنجر شکافت
بس که زان مظلوم در دل کینه داشت
آن جگر در کام او گردید سنگ
نور مهر و نار سفّاکان کجا ؟
خون پاک و کام ناپاکان کجا ؟
من ندانم داغ آن آزاد مرد
با دل پیغمبر اکرم چه کرد ؟
دیده ام پرپر دو باغ یاس را
جسم حمزه پیکر عباس را
داشت در دل داغشان را فاطمه
گه به صحرا ی احد، گه علقمه
سنگ و کوه و دشت و صحرا گریه کرد
بر مزار هر دو زهرا گریه کرد
داغ آن بر قلب پیغمبر نشست
داغ این پشت برادر را شکست
تا که باران ز آسمان آید فرود
بر لب عباس از میثم درود
شاعر: غلامرضا سازگار(میثم)
2- ردالشمس
در این روز بازگشت خورشید برای امیرالمؤمنین(ع) به وقوع پیوسته است.
3- جنگ بنی قینقاع
در این روز بعد از بیست ماه از هجرت نبوی غزوه ی بنی قینقاع واقع شد، و بنابر قولی این جنگ در صفر به وقوع پیوسته است.
4- وفات حضرت عبدالعظیم حسنی(ع)
در سال 252 یا 255 هجری حضرت ابوالقاسم عبدالعظیم حسنی فرزند عبدالله بن علی بن حسن بن زید بن حسن بن علی بن ابی طالب(ع) وفات یافته است.
ایشان از مشاهیر علما و از فضلای محدثین است که در زهد و ورع زبانزد خاص و عام بوده و از امام جواد(ع) و امام هادی(ع) روایت نقل کرده است. کتاب خطب امیرالمؤمنین(ع) و کتاب الیوم و اللیله از آثار آن بزرگوار است. جلالت و عظمت شأن آن بزرگوار از عرضه ی عقایدش خدمت امام زمانش حضرت هادی(ع) و تأیید آن حضرت درباره ی آنها به وضوح پیداست.
***
16 شوال :
حدیث روز
عالم همچون کسی است که شمعی در دست دارد و راه را بر مردم می نماید، پس هر که پرتو شمع او را ببنید برایش دعای خیر کند. این چنین است عالم؛ با شمعی که در دست دارد تاریکیهای جهل و سرگردانی را از بین می برد.
امام باقر(ع)، البحار 2/4
***
17 شوال:
1- غزوه خندق یا احزاب 2- وفات اباصلت هروی «اصحاب امام رضا(ع)»
حدیث روز
یک ضربت علی(ع) در روز نبرد خندق از عبادت جن و انس تا روز قیامت برتر است.
رسول الله(ص)، الانوار الغمانیه1/52
1- غزوه خندق یا احزاب
در این روز در سال 5 هجری غزوه ی خندق (احزاب) و کشته شدن عمرو بن عبدود به دست امیرالمؤمنین(ع) به وقوع پیوست، و این جنگ در زمستان به وقوع پیوست.
در این جنگ تعداد مسلمانان 3000 نفر و تعداد شهدای مسلمانان 6 نفر بود. تعداد کفار 10000 نفر بود ولی تعداد مقتولین کفار ذکر نشده است.
در این جنگ مسلمانان داخل مدینه در اطراف شهر خندقی کندند. در اثنای این کار منافقین جسارتها به پیامبر(ص) نمودند و عمرو بن عبدود مبارز طلبید ولی کسی جرأت نکرد. عُمر بن خطاب از شجاعتهای عمرو سخن گفت و در مردم ایجاد ترس کرد.
عبدالرحمن بن عوف گفت: «اگر عمرو بر ما چیره شود همه ی ما را خواهد کشت. بهترین راه این است که محمد را دست بسته تحویل آنها دهیم!!»، در چنین شرایطی پیامبر(ص) فرمود: آیا دوستی هست که شر این دشمن را کفایت کند؟ آقا و مولایمان اسد الله الغالب علی بن ابی طالب(ع) فرمود: من به مبارزه ی او می روم. پیامبر(ص) سکوت کردند، و تا سه بار این کلام را فرمودند، و هر سه بار حضرت علی(ع) برای مبارزه اعلام آمادگی نمودند.
آخرالأمر پیامبر(ص) اجازه فرمودند و امیرالمؤمنین(ص) حرکت کردند. در این هنگام پیامبر(ص) فرمود: «برز الایمان کله الی الشرک کله».
بعد از آن که عمرو بن عبدود اسلام اختیار نکرد و دست از جنگ برنداشت، امیرالمؤمنین(ص) او را به یک ضربت از پا درآورد. در این حال صدای تکبیر مسلمین بلند شد و پیامبر(ص) فرمود: مبارزه ی علی بن ابی طالب(ع) در روز خندق از اعمال امت من تا روز قیامت افضل است.
2- وفات اباصلت هروی «اصحاب امام رضا(ع)»
در این روز در سال 207 هجری ثقه ی جلیل اباصلت عبدالسلام بن صالح هروی که اهل هرات بود، پس از آزادی از زندان مأمون از دنیا رفت.
اباصلت از اصحاب امام رضا(ص) و از خواص شیعیان بود و کتاب «وفاة الرضا» تألیف اوست.
***
18شوال:
حدیث روز
صله ارحام کارها را پاک می گرداند و اموال را فزونی می بخشد و بلا را از بین می برد و حساب آخرت را آسان می سازد و اجل را به تأخیر می اندازد.
امام باقر(ع)، تحف العقول 199
***
19 شوال:
حدیث روز
هیچ فرزند نیکوکاری نگاه محبت آمیز به پدر و مادر خویش نمی کند، مگر آنکه برای هر گناه، ثواب یک حج مقبول برای او خواهد بود.
رسول الله(ص)، البحار 74/73
***
20شوال:
دستگیری امام موسی کاظم(ع)
حدیث روز
هیچ ثروتی چون عقل نیست و هیچ فقری چون جهل نیست و هیچ میراثی چون ادب نیست و هیچ پشتیبانی چون مشورت نخواهد بود.
امام علی(ع)، نهج البلاغه الحکمه 54
دستگیری امام موسی کاظم(ع)
در این روز هارون ملعون به مسجد النبی(ص) به ظاهر برای زیارت و در حقیقت برای دستگیر نمودن حضرت موسی بن جعفر آمد و آن حضرت را از مدینه به بغداد فرستاد.
***
21 شوال:
حدیث روز
بر آنان که گفتند پروردگار ما الله است و پایداری ورزیدند، فرشتگان فرود می آیند که مترسید و غمگین مباشید، به بهشتی که شما را وعده داده بودند شادمان باشید.
سوره ی فصلت، آیه30
***
22 شوال:
حدیث روز
بر شما باد پارسایی و سخن کوشی(در راه خدا)، درتشییع جنازه ها شرکت جویید، از بیماران عیادت کنید، با مردم خود در مسجدها حاضر شوید و برای مردم همان پسندید که برای خود می پسندید. آیا شرم نمی کند مردی از شما که همسایه اش حق او را بشناسد و او حق همسایه اش را نشناسد.
امام صادق(ع)، کافی 2/635
***
23 شوال:
حدیث روز
سه چیز مایه و زینت مؤمن در دنیا و آخرت است: نماز شب، قطع امید از آنچه در دست مردم است و پذیرش ولایت امام معصوم از خاندان پیامبر(ص).
امام صادق(ع)، امالی شیخ الصدوق 437
***
24 شوال:
حدیث روز
(مهدی موعود) قاضیان زشت کار را کنار می گذارد و دست سازشکاران را از سرتان کوتاه می کند، حکمرانان ستم پیشه را عزل می نماید و زمین را از هر نادرست و خائنی پاک می سازد و به عدل و داد عمل می کند و با ترازوی درست در میان شما حکم می راند.
امام علی(ع)، البحار 51/120
***
25 شوال:
1- شهادت حضرت امام جعفر صادق(ع)
حدیث روز
هیچ چشمی ندیده و هیچ گوشی نشنیده و به دل هیچ بشری خطور نکرده است که کسی به فضیلت و دانش و عبادت و پرهیزگاری از امام جعفر صادق(ع) برتر باشد.
مالک ابن انس، البحار 47/28
شهادت امام جعفر صادق(ع)
زندگینامه امام صادق(ع)
شیخ مفید رضوان الله تعالی علیه می فرماید: ولادت امام(ع) در شهر یثرب (مدینه الرسول) در هفدهم ربیع الاول و در سال هشتاد و سه هجری بوده است.[1]
پدر آن حضرت امام پنجم محمد بن علی حضرت باقر(ع) است و مادر آن حضرت ام فروه دختر قاسم بن محمد بن ابی بکر است در شرافت و بزرگواری چنان بود که گاهی امام صادق را ابن المکرمه یعنی فرزند بانوی با کرامت می نامیدند امام(ع) قد متوسطی داشتند، سرخ رو بوده و بدن سفید، بینی کشیده و موهای مجعد مشکی داشتند و بر گونه مبارکشان خال سیاهی بود.[2]
نام او جعفر کنیه اش ابو عبدالله و لقبش صادق است. رسول الله فرمودند: هر وقت پسر جعفر بن علی بن الحسین بن علی بن ابی طالب متولد شد، نام او را صادق بگذارید زیرا که از فرزندان او کسی همنام وی پیدا شود که بدون استحقاق ادعای امامت کند و او را جعفر کذاب گویند.[3]
اسامی والقاب دیگری امثال ابن شهر آشوب در مناقب برای امام(ع) نقل کرده اند. ابا اسماعیل، الخاص، ابو موسی، الفاضل، الطاهر، القائم، الکامل و المنجی.
امام صادق(ع) تا سن دوازده سالگی جد بزرگوارش امام سجاد را درک کرد بنابر این کودکی و نوجوانی اش را در محضر ایشان گذراند. پس از شهادت امام سجاد(ع) مدت نوزده سال با پدر گرامی اش امام محمد باقر(ع) زندگی کرد .با این ترتیب در سن سی و یک سالگی امامت را آغاز کرد و سی و چهار سال دوره امامتش ادامه داشت. سرانجام خلیفه ظالم عباسی به نام منصور دوانیقی با نقشه جنایتکارانه خود در بیست و پنجم شوال سال 48 آن بزرگوار را مسموم ساخت و پیکر پاکش را در بقیع در کنار پدر و جدو امام حسن مجتبی(ع) به خاک سپردند. آخرین وصیت امام صادق(ع) را ابوبصیر چنین نقل می کند: پس از شهادت امام برای تسلیت شوهرش ام حمیده به خانه آن حضرت رفتم درسوگ امام هر دو گریستیم آنگاه به من فرمود: ای ابو بصیر اگر به هنگام وفات امام می بودی تعجب می کردی زیرا امام چشمان خود را باز کرد و فرمود همه خویشاوندانم را نزد من آورید و چون گرد آمدند امام به همه آنان نگاه کرد و فرمود: ان شفاعتنا لا تنال مستخفا بالصلوه. شفاعت ما ائمه شامل کسی که نماز را سبک شمارد نمی شود.[4]
آخرین سفارش امام صادق علیه السلام
امام صادق(ع) در لحظات آخر عمر، به یکباره چشم گشود، رو به جمعیّت کرد و همین یک جمله را فرمود: « لن تنالوا شفاعتنا مستخفّاً بالصلّوة»؛ هرگز شفاعت ما به مردمی که نماز را سبک بشمارند، نخواهد رسید، این را فرمود و جان به جان آفرین تسلیم کرد.
شهادت امام صادق(ع)
یا اصدق الصادقین ...
و شیعه مدیون خون دل خوردن هایت است...
ای که مدفن پاکت، بقیع را همچون گلستان در بهار کرده است...
آقاجان! مزار مطهرّت همچون مادر سادات بی شمع و چراغ، میعادگاه عاشقان زهراست.
مددی کن پسر فاطمه! و جواز حضور در آستان قدسی و روضه منوّره ات را هر چه زودتر نصیب شیفتگان و دلسوختگان کویت نما. امید آن که جان های خویش را از زلال روحبخش معارف الهی ات سیراب نماییم.
آمین یا ربّ العالمین
قطعه ادبی
چون ابر بود، مملو از بخشندگی و پاکی، چون باران بود، نرم و آرام سینه او دریا بود؛ آکنده از دوستی علم. در لطافت طبعش تردیدی نبود. دریای موج خیز دانش را مهر کرده بود، تا دست از طغیان بردارد و گوهرهای حکمت را بر خواهندگان عرضه کند. آن دریای موّاج ایمان، آن باران صداقت و آسمان محبّت کسی نبود جز: فرزندی معصوم از فرزندان علی (ع) و دختر پاک پیامبر(ص) میوه دل امام حسین و نوه بزرگوار امام سجاد و فرزند امام باقر، به نام جعفر بن محمّد امام صادق علیه السلام در سال هشتاد هجری در مدینه تولد یافت و دنیایی را غرق طراوت ساخت. در فضل بر دیگران برتری داشت و مورد احترام همگان بود. بهترین کارها را نیکی به پدر و مادر، ادای نماز در اوّل وقت و جهاد در راه خدا می دانست.
سال یکصد و چهل و هشت هجری فرا می رسد او شصت و هشت ساله است و پایان زندگی نزدیک است. منصور عباسی، خلیفه وقت نمی تواند وجود امام را تحمل کند به تندی با امام برخورد می کند و امام به نرمی با او سخن می گوید تا بلکه او را هدایت کند. حال، پرندگان دریایی، دوستداران امام دیگر شاد نیستند. او را به شهادت رسانده اند! پرنده ها دیگر نمی خوانند.[5]
شعر(ویژه دبستان)
مرد علم و ایمان
|
ششمین امام شیعیان |
امام خوب با ایمان |
|
نامش امام صادق است |
مرد علم و ایمان است |
|
او عاشق خدا بود |
مؤمن و با صفا بود |
|
کمک به بی نوا می کرد |
به یتیم ها غذا می داد |
|
او عاشق خدا بود |
نور ستاره ها بود |
داغ صادق (ع)
|
داغ صادق، شرر سینه ام افروخته کرد |
جگری سوخته، یاد از جگر سوخته کرد |
|
جگری سوخته کز داغ، برافروخته بود |
باز هم از اثر زهر جفا سوخته بود |
|
بر جگر، آن که ولایت به موالی، همه داشت |
محنت کشتن اولاد بنی فاطمه داشت |
|
آن امامی که لوای شرف افراخته بود |
زهر منصور به جانش شرر انداخته بود |
|
آه از آن روز که بگرفت ز طاغوت زمان |
آتش از چار طرف، خانه ی او را به میان |
|
وندر آن خرمن آتش، ولی ِ ربّ جلیل |
راه می رفته و گفت: منم پور خلیل! |
|
شعله را چون به در خانه تماشا می کرد |
یاد آتش زدن خانه ی زهرا می کرد |
|
آن که هم ظاهر و هم باطن ما می داند |
با دلش زهر، چه کرده است؟ خدا می داند! |
|
روح دین بود، ولی بی تب و تاب اش کردند |
شمع کانون وفا بود که آبش کردند |
مرغ سوخته[6]
|
ز هر طرف به کمان تیر غم زمانه گرفت |
دل مرا که بسی بود خون، نشانه گرفت |
|
چو جد خویش علی سالها بهانه بنشاند |
ز دیده ا م همه شب اشک دانه دانه گرفت |
|
هنوز خانه زهرا نرفته بود ز یاد |
که اتش از درو ودیوار من زبانه گرفت |
|
سپاه کفر به کاشانه ام هجوم آورد |
مرا به مزمه و ناله شبانه گرفت |
|
ز باغ فاطمیه صیاد مرغ سوخته را |
دل شب آمد و در کنج آشیانه گرفت |
|
سر برهنه و پای پیاده برد مرا |
پی اذیت من بارها بهانه گرفت |
|
هنوز خستگی راه بود در بدنم |
که خصم تیغ به قتلم در آن میانه گرفت |
|
هزار شکر که زهر جفا نجاتم داد |
مرا به موج غم از مردم زمانه گرفت |
|
چه خوب اجر رسالت گرفت آل رسو ل |
که گه بر هر جفا گه به تازیانه گرفت |
|
گرفت تا سفت نوکری ز ما میثم |
مقام و سروری وقار جاودانه گرفت |
در مرثیه حضرت امام صادق (ع)
|
فلک از روز اول جور به خوبان دارد |
با عزیزان خدا کینه و طغیان دارد |
|
گر سر کینه وری نیست فلک را ز چه رو |
این همه جور وستم بهر امامان دارد |
|
خاصه بر جعفر صادق ششمین حجت خلق |
بین ز منصور جفاجو چه به دوران دارد |
|
نیمه شب می طلبد حجت حق را به حضور |
زانکه با سبط پیمبر سر عدوان دارد |
|
شه ستاده به سر پا و نشسته منصور |
غضب آلوده سخن با شه خوبان دارد |
|
آنچه با خشم و ستم گفت بان خسرو دین |
دید بر رد یکایک همه برهان دارد |
|
دست آورد سوی تیغ پی قتل و بدید |
مصطفی حاضر و احمال پریشان دارد |
|
تا سه نوبت همه اش قصد به آزار نمود |
دید هر دفعه غضب ختم رسولان دارد |
|
آن شب از قتل شه کشور حوبان بگذشت |
مصلحت دید که آن واقعه پنهان دارد |
|
عاقبت زهر ستم داد بران سرور دین |
زین عزا خلق جهان دیده گریان دارد |
|
صاحب مذهب اسلام دفین شد به بقیع |
آذر این شور و نوا بهر غریبان دارد |
[1] - ارشاد ، ص 254
[2] - بحار ، ج 47، ص 9
[3] - بحار ، ج 47،ص 8
[4] - اما لی صدوق ، ص 290
[5] - رشد نوجوان، ش 4،ص 10.
[6] - شاعر: غلامرضا سازگار(میثم).
***
26 شوال:
حدیث روز
خوشا به حال کسی که در نظر خود خوار و فروتن است و کسب و کارش پاکیزه و نیت و درونش پاک و خوی او نیک، زیادی دارایی خود را انفاق می کند و زبانش را از زیاده گویی نگه می دارد.
امام علی(ع)، نهج البلاغه الحکمه 123
***
27 شوال :
حدیث روز
چهره خرم و روی باز، مایه جلب دوستی و تقرب به خداوند است و ترشرویی و بد رویی موجب دشمنی و دوری از خداست.
امام باقر(ع)، تحف العقول 296
***
28 شوال :
حدیث روز
گناهی که بر اثر آن ناراحت شوی، نزد خدا بهتر از کار نیکی است که تو را دچار خود پسندی و غرور کند.
امام علی(ع)، نهج البلاغه حکمت 46
***
29 شوال :
حدیث روز
نشانه نیکوکار ده چیز است:
1- برای خدا دوست می دارد.
2- برای خدا دشمنی می ورزد.
3- برای خدا یار و همراه می شود.
4- برای خدا جدا می شود.
5- برای خدا خشم می کند.
6- برای خدا خشنود می گردد.
7- برای خدا کار می کند.
8- خدا جوست.
9- در برابر خدا خاشع و ترسان و هرآسان پاک ، با اخلاص، با حیا و مراقب خود است.
10- برای خدا احسان و نیکی میکند.
رسول الله(ص)، تحف العقول 21
***
30 شوال :
حدیث روز
ای کمیل! دانش بِه از مال است که دانش تو را پاسبان است و تو مال را نگهبان، مال با هزینه کردن کم آید و دانش با صرف کردن بیفزاید و پرورده مال با رفتن مال با تو نپاید.
امام علی(ع)، نهج البلاغه الحکمه147